Muzeum Śląskie
Na skrzyżowaniu ulic Góreckiego i Dobrowolskiego od 2014 roku znajduje się nowa siedziba Muzeum Śląskiego. Z ulicy Góreckiego przechodzi w Nadgórników, Dudy Gracza z osiedlem „Gwiazdy” po lewej – chlubą architektów Buszko i Franty. Stąd widać i słychać szumiącą średnicówkę imienia Roździeńskiego – autora poematu „Officina ferraria”. Po prawej stronie widać stalowe akcenty industrii, ceglane budynki i pokryte karbonowym reliefem „glassboxy”. Od strony ulicy Góreckiego nad budynkami byłej Kopalni Katowice góruje szyb Warszawa, szyb Bartosz oraz wieża ciśnień. Dzielnica Bogucice parkową kładką przechodzi w Strefę Kultury – od muzeum przez Narodową Orkiestrę Symfoniczną Polskiego Radia, Międzynarodowe Centrum Kultury – do Spodka, Superjednostki, i meandruje dalej – przez Plac Grunwaldzki, Park Powstańców, Plac Synagogi, rynek, obok Teatru Śląskiego, ulicą Mariacką do „Malborka” (Akademia Muzyczna) i dalej, szlakiem katowickiej moderny aż do „Białego Domu” (gmach przy pl.Sejmu Śląskiego) w pobliżu którego miała powstać pierwsza siedziba Muzeum.
Muzeum zostało powołane w 1929 roku, ale zyskało swoją stałą siedzibę dopiero po wielu latach zmian i przeprowadzek. Budowę pierwszego nowoczesnego budynku muzeum według projektu Karola Schayera rozpoczęto w 1936 roku, jednak wybuch wojny uniemożliwił funkcjonowanie instytucji, a w 1942 roku budynek został rozebrany. W 1984 roku tymczasową siedzibą stał się budynek przy al. Korfantego, a od 2015 roku otwarte jest dla zwiedzających w siedzibie na terenie byłej Kopalni KWK Katowice. Autorem projektu jest austriacka pracownia architektoniczna Riegler Riewe Architekten.